W Pensylwanii trwa upalne lato. W lasach w Denton trwa akurat inwentaryzacja przed sezonem łowieckim. Podczas jednej z nich zostają znalezione zwłoki dwójki młodych ludzi. Początkowo wyglądają jakby spali leżąc przy ognisku i trzymając się za ręce. Detektyw Josie Quinn i porucznik Noah Fraley podejrzewają, że to może być samobójstwo, ale szybko okazuje się, że doszło do morderstwa. Ofiary zostały otrute i uduszone, a w gardle kobiety morderca umieścił wisiorek z czarnego orzecha. Podczas przeszukania obozu śledczy natrafiają na trzeci śpiwór. Na podstawie zdobytych dowodów Quinn stwierdza, że zaginiona osoba z obozu to kobieta i może być w niebezpieczeństwie. Rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania a trop prowadzi do prywatnej posesji.

"Białe pierze się w dziewięćdziesięciu" to literacki debiut słoweńskiej dziennikarki Bronji Žakelj. Ta autobiograficzna powieść, obok której trudno przejść obojętnie, zyskała ogromną popularność nie tylko w Słowenii, ale także poza jej granicami. Bohaterka książki zabiera Czytelników do byłej Jugosławii, a dokładniej Słowenii lat siedemdziesiątych, osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku. Podzielona na trzy części powieść przedstawia historię dzieciństwa małej Bronji, jej dorastanie, a w końcu dorosłe życie. Na pierwszy rozdział składają się przede wszystkim wspomnienia o jej najbliższych, ale nie brakuje również opowieści z codziennego życia, historii o corocznych wypadach nad morze, a także zasłyszanych na podwórku albo w telewizji wydarzeniach, takich jak Igrzyska Olimpijskie w Sarajewie czy choroba Towarzysza Tity (bo legendarnego przywódcę mała Bronja lubi oglądać bardziej niż kreskówki). Wszystko to widziane oczami dziecka, opisywane z charakterystyczną mieszaniną szczerości i naiwności.

"Jestem ich milczeniem" to niewielki objętościowo komiks, który jest gęsty od znaczeń. Jego autor, Jordi Lafebre, daje się poznać jako doskonały opowiadacz historii – zarówno na poziomie wizualnym, wykorzystując do tego wszelkie możliwe chwyty dostępne w medium komiksowym, jak również pod względem narracyjnym. Mamy tu do czynienia z kryminałem, którego zawiłą intrygę dodatkowo komplikuje sposób jej przedstawienia – otóż wchodzimy w opowieść podczas sesji psychoterapeutycznej. Pacjentką i zarazem główną bohaterką komiksu jest Eva Rojas. Sama jest psychiatrą, jednak ze względu na liczne skargi została skierowana na konsultację do doktora Llulla, gdzie ważą się losy jej licencji na wykonywanie zawodu. To jednak zaledwie wierzchołek góry lodowej.

Żyjemy w hałasie i non stop online. Hałas mamy też w głowie, a coraz częściej nawet chaos. Nasze zmysły atakowane są przez nadprogramowe decybele i informacje. Małgorzata Halber w swojej esejowej gawędzie "Hałas" próbuje rozprawić się ze skutkami zmian cywilizacyjnych i coraz szybszego życia. Jak żyjemy dzisiaj? W nieustannym pędzie. Czy tego chcemy? Raczej wydaje nam się, że tak musi być. A co, jeśli nie? Zgiełk uliczny, hałas stający się jednym wielkim zakłóceniem, kult posiadania, przebodźcowane życie - Halber zabiera głos w dyskusji o człowieku we współczesnym świecie i stawia bardzo celną diagnozę na jego temat. Szum komunikacyjny i nadmiar informacji wpływa negatywnie na jednostkę, ale zdajemy sobie sprawę z tego, że sami zgotowaliśmy sobie taki los.

W drugiej połowie XX wieku narodził się nowy gatunek literatury popularnej – technothriller. Jego kluczową cechą było umiłowanie rzeczy skomplikowanych: systemów, zaawansowanych technologii lub specyficznych dziedzin wiedzy. Istotnym przykładem może być twórczość Toma Clancy’ego czy Michaela Crichtona. Arthur Hailey nie jest tradycyjnie zaliczany w poczet mistrzów technologicznego dreszczowca. Mimo to opublikowany w 1968 roku "Port lotniczy" zgrabnie wpasowuje się w ramy gatunku. Skomplikowanym elementem w centrum fabuły jest Międzynarodowy Port Lotniczy w Lincoln, który swego czasu stanowił szczyt technologicznych możliwości. Kiedy zaczyna się opowieść, infrastruktura lotniska jest już przestarzała. Powieść to w istocie studium chorego organizmu wystawionego na ciężką próbę w formie katastrofalnej śnieżycy.

W mroźny grudniowy poranek zostają odnalezione zwłoki nastolatki Larissy. Na jej ubraniach i ciele śledczy zabezpieczają wiele śladów DNA, w tym należące do afgańskiego uchodźcy, który już wcześniej został skazany za gwałt na nastolatce. Gdy śledczy udają się na miejsce jego pobytu, okazuje się, że zniknął bez śladu. A to dopiero początek mrocznego świata zbrodni. W tym samym czasie dochodzi do wypadku samochodowego. Ofiarą jest mężczyzna, który wybiegł z lasu wprost pod koła przejeżdżającego samochodu. Wstępne śledztwo wykazało, że kilka lat temu, podczas nielegalnych wyścigów, potrącił śmiertelnie kobietę i wyszedł niedawno z więzienia. Komisarze Pia Sander i Oliver von Bodenstein odkrywają, że takich ofiar jest więcej, a każda z nich była skazana za ciężkie przestępstwo. Okazuje się, że na terenie Niemiec od wielu lat działa zorganizowana szajka przestępcza, oferująca rodzinom, które straciły swoich bliskich w wyniku przestępstwa, dokonania na nich zemsty.